Ξημερώνει

Ευγενικιά περήφανη μελαγχολία


Ευγενικιά περήφανη μελαγχολία
Ύψος χαμόγελο και λευτεριά
Επιτέλους σας βρίσκω στην όχθη της καρδιάς μου
Ένα βράδυ όπου η θάλασσα εισχωρεί
Βαθιά στις χώρες των βουνών

Ένα βράδυ όπου νιώθεται κανείς πιο νέος από τη νιότη του
Βράδυ όπου πόνεσε πολύ μα όπου πια τίποτε δεν είναι μάταιο
Τίποτε για τη στάχτη

Οδυσσέας Ελύτης

Χρόνια πολλά!!

Εδώ σε θέλω…

Όσο πετροβολώ τον χρόνο
με ευχολόγια που άσφαιρα ανεμίζουν

η μέρα παίρνει το μαχαίρι
και κόβει τη γαλήνη
σε μερίδες θλίψης.

Κάθε απόπειρα να μιλήσει
εκείνο που ποτέ δεν είχε στόμα
σβήνει πάνω στην αγοραία αγάπη
και φεύγει
δίχως να ρίξει πίσω ένα βλέμμα.

Όσο ο αντίκτυπος του χρόνου
το άχαρο σμιλεύει προσωπείο,

ένα τραγούδι λυγμικό προαναγγέλλει
πως το παράθυρο στον κόσμο κλείνει.

(Όταν η αρχή ειν’ τόσο ωραία
τι σημασία έχει το τέλος;)

Κώστας Λάνταβος
απο την ποιητική συλλογη Εγκώμιο εκδόσεις Μεταίχμιο 2009

Απ' του πεθαμένου το μάτι μην περιμένεις δάκρυ

Κείνοι που έζησαν μέσα στη θύελλα φεύγουν ένας ένας
κι ζωντανή μαρτυρία τους χάνεται.
Χάνονται οι λαικοί θησαυροί η μπαλσαμώνονται στα ιστορικά αρχεία.
''Απ' του πεθαμένου το μάτι μην περιμένεις δάκρυ''
λέει μια μικρασιατική παροιμία.
Στις μνήμες των ζωντανών έσκυψα. Ακούμπησα μ' αγάπη και πόνο τ' αφτί
στις καρδιές τους, εκεί που κρατούν τις θύμησες........

ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ

Από τον πρόλογο στο βιβλίο της πρώτης έκδοσης 1962 ματωμένα χώματα

Αφιερωμένο στην μητέρα μου

ΥΓ Η συνύπαρξη της Χαρούλας και της Σεζέν σε αυτό το υπέροχο τραγούδι
δείχνει το δρόμο, ας τον ακολουθήσουμε