4.4.10

Ξημερώνει





Ευγενικιά περήφανη μελαγχολία


Ευγενικιά περήφανη μελαγχολία
Ύψος χαμόγελο και λευτεριά
Επιτέλους σας βρίσκω στην όχθη της καρδιάς μου
Ένα βράδυ όπου η θάλασσα εισχωρεί
Βαθιά στις χώρες των βουνών

Ένα βράδυ όπου νιώθεται κανείς πιο νέος από τη νιότη του
Βράδυ όπου πόνεσε πολύ μα όπου πια τίποτε δεν είναι μάταιο
Τίποτε για τη στάχτη

Οδυσσέας Ελύτης

Χρόνια πολλά!!

4 σχόλια:

solomantzaros είπε...

Xρόνια πολλά και καλά.
Πάμε τώρα ν΄αναστήσουμε και την άνοιξη.

Ανώνυμος είπε...

Μήπως Θα ήταν φρόνιμο να αναρτήσετε στο ιστολόγιό σας το πόνημά σας υπό τον τίτλο "Το γεφυράκι"?

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ κ.Θεολόγου πώς είναι δυνατό να μην υπάρχει αναφορά για το παρακάτω ... http://www.youtube.com/watch?v=1Zt8ou5JbDQ

saltatempo είπε...

Αγαπητέ ανώνυμε φίλε καλησπέρα

Η ανάρτηση μου αυτή δεν είχε σαν στόχο το αφιέρωμα στο «Γεφυράκι».
Ένα αφιέρωμα σε αυτό απαιτεί δουλειά και θα γίνει στο μέλλον με οοολες τις τιμές που αξίζουν στην παλιοπαρέα.
Σ την ανάρτηση αυτή ήθελα να αναδείξω μια από τις ωραίες στιγμές που συμβαίνουν εκεί με πρωταγωνιστή τον Γιώργη και τα δυο ωραία τραγούδια του Στράτου και του Στέλιου. Όσο για τον τίτλο της ανάρτησης μου έδωσες μια ιδέα…..
Παίξε Γιώργη το μεράκι να καεί το Γεφυράκι .
Έπεται συνέχεια…..

ΥΓ απορία πρώτη, γιατί ανώνυμος μπαγάσα
απορία δεύτερη γιατί δεν έγραψες το μήνυμα σου στην σωστή
ανάρτηση.
Να είσαι καλά θα τα πούμε στο Γεφυράκι «να κάτσουμε σε μια γωνιά
και να τα πούμε οι δυο μας» Δημήτρης