Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μούτσης Δ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μούτσης Δ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
17.5.10
Πότε θα βγει να σκούξει κάποιος. Αυτός ο κόσμος είναι σάπιος
Δρομολόγιο - 1979
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς
Εξαγόρασαν με επιδοτήσεις το μέλλον μας, και κάποιοι σαν μαλάκες
νόμιζαν πως τους πιάσαμε κορόιδα. Ζωή με επιδότηση όμως
σημαίνει εξάρτηση και χάσιμο της αξιοπρέπειας.
Μόνο αν παραδεχτούμε πως αυτή η λογική ηττήθηκε πως έκλεισε
με τον ποιο θλιβερό τρόπο τον κύκλο της μπορούμε
να αναζητήσουμε διέξοδο.
Τα μυαλά και οι ιδέες χρεοκόπησαν πολύ πριν την οικονομία,
δεν φτάνει ο θυμός, πρέπει να απαντήσουμε πειστικά γιατί
ο δικομματισμός που κυβέρνησε μετά την μεταπολίτευση
συγκέντρωσε τόσο μεγάλα ποσοστά.
Για να φτάσουμε εδώ εξαγοράστηκαν συνειδήσεις χαλάρωσαν ήθη,
άνθρωποι(πελάτες) για λίγες σταγόνες ευτυχίας στραπατσάρισαν
την αξιοπρέπεια τους Υπηρετώντας κόμματα αφεντικά … με το
αζημίωτο φυσικά. Το πάρτι με τα χρήματα του ελληνικού λαού
είχε και τα χρυσοφόρα αποφάγια, τους αρκούσαν…..
Οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα φωνάζουν να καεί το μπουρδέλο η
βουλή, αφού έκαψαν το μυαλό τους σε ψεύτικους κόσμους
είναι έτοιμοι να παραδοθούν στα πιο άγρια ένστικτα τους,
σαν απατημένοι σύζυγοι, αυριανοί πελάτες του Καρατζαφέρη.
Να τους θυμίσω απλώς πως για να λειτουργεί αυτό το «μπουρδέλο»
χιλιάδες άνθρωποι δώσανε αγώνες πήγαν εξορία και κάποιοι το
πλήρωσαν με τη ζωή τους.
Οι ευθύνες του δικομματισμού είναι τεράστιες,
για αυτή τη σήψη δεν μπορεί όμως αυτές να
μαγαρίσουν όλο τον πολιτικό κόσμο.
Να τους χρεώσουμε τις ελεεινές πολιτικές που
στέλνουν στη φτώχεια χιλιάδες ανθρώπους, ναι
πως δανειζόμαστε από την Ευρώπη για να
αγοράσουμε αεροπλάνα και φρεγάτες, ναι
πως είναι κατώτερη των περιστάσεων σε
αυτές τις δύσκολες στιγμές , ναι
Ε, ας τους στείλουμε σπίτι τους, το ζητούμενο
βέβαια είναι τι θα έρθει γιατί σε αυτό το αδιέξοδο
της πολιτικής ζωής συνέβαλε και ο κόσμος βάζοντας
διαχειριστές της κρίσης αυτούς που την δημιούργησαν!!
Γιατί άραγε;
...........Οι λέξεις αμήχανες, αδυνατούν να εκφράσουν τις σκέψεις.
Αυτό που μένει είναι η σιωπή της περισυλλογής και τα τραγούδια
που εκφράζουν την οργή και τα συναισθήματα όσον ακόμα αντέχουνε.
Τα υπόλοιπα θα τα πούμε στους δρόμους!!! Δημήτρης Θ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)