Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Mc Kennitt L.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Mc Kennitt L.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11.7.09

Ένα χρόνο μετά…..



Τελικά ο Θανάσης είχε δίκιο, ήταν το καλοκαίρι του 08 τέτοιες μέρες
που με παρότρυνε να φτιάξω το μπλοκάκι μου.
Εξελίχτηκε σε ωραία περιπέτεια, βρέθηκα βέβαια σε ωραία γειτονιά.
Ναι στο χάος του διαδικτύου υπάρχει η γειτονιά με όλους τους χαρακτήρες της
Ίσως πρέπει να φτιάξουμε ένα ‘’καφενείο’’ για να μπορούμε
να μιλάμε με ολόκληρη την παρέα ταυτόχρονα.
Ευχαριστώ όσους με επισκέφτηκαν για να ανταλλάξουμε απόψεις,
γνωριστήκαμε στην πορεία, τον λίγο χρόνο που έχουμε τον δώσαμε
με ανιδιοτέλεια για να βγάλουμε τον νταλκά της ψυχής μας.
Τελικά επικοινώνησα με πολύ λιγότερους από ότι θα ήθελα
υπάρχουν όμορφες προσπάθειες αλλά όπως λέει και το άσμα
δεν έχω χρόνο μάτια μου.
Θέλω να πω ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ στους συγγενής της γειτονιάς
που είναι Ο Θανάσης με τη μουσική κιβωτό, η Αλέκα με τους γεφυρισμούς,
ο Ηρακλής καιτα μουσικά προάστια, ο Μάκης με τα αρώματα του τραγουδιού,
στην κυρά του φεγγαριού,στον αστυάνακτα,στην μικροκλασματική απεικόνιση,
στον bosko με τα άσματα και μιάσματα και φυσικά σε όοολοι την
μπλοκοπαρέα από την Κρήτη.
Θέλω να γιορτάσω τον ένα χρόνο με την πρώτη πειραματική
ανάρτηση που έκανα πέρυσι τον Ιούλιο,είναι από τα πρώτα στιχάκια
που σκάρωσα πριν πολλά χρόνια βασισμένα πάνω στο ποίημα
του Κώστα Καρυωτάκη νοσταλγία γραμμένο το 1918.

Να είμαστε καλά και να ανταμώνουμε παίδες!!!

Δημήτρης Θ.

Νόστος

Μέσα από το βάθος των καλών καιρών
οι αγάπες μας γλυκά μας χαιρετάνε
έχουν την προσμονή του νόστου στη φωνή
την νοτιά του φθινοπώρου στα μάτια
που φωτίζει έντονα τα χρώματα της επιθυμίας

δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι , λες
ήπιε κρασί της λησμονιάς το θυμικό σου
μα ότι αγάπησες κυλάει θες δεν θες
μέσα στο αίμα σου και μέσα στο μυαλό σου

τα στήθη φούσκωσαν δακρύζει η ψυχή
που δεν μπορείς να αγαπήσεις σαν και πρώτα
δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι , λες

ξάφνου θα δεις δυο μάτια καστανά
πόσος καιρός !! τα χάιδεψες μια νύχτα
το θρόισμα τους έφερε μια αύρα απ το χτες
και τότε άρχισε να κλαίει η αλήθεια

έστησαν χορό οι θύμησες γύρω απ’ τα περασμένα
και συ ανήμπορος ν’ αντισταθείς
θα ακολουθήσεις το χορό βήμα βήμα ως το τέλος