9.1.09

Του ήλιου σβήστηκε το φως



Στο θανατικό τον ημερών προστέθηκε η απώλεια της Μαρίας Δημητριάδη.
Μεγάλωσα με τα πολιτικά τραγούδια την καντάτα για την Μακρόνησο
τα τροπάρια για φονιάδες, η φωνή της με τον τρόπο που ερμήνευε με έκανε πάντα να ανατριχιάζω.
Θέλω να σκεφτώ λίγο θετικά στην ξεφτίλα των ημερών και ο καλύτερος τρόπος είναι το έργο και η ζωή της Μαρίας.
Το βρήκα στο forum kithara.gr και σας το παρουσιάζω με την πεποίθηση
ότι θα βρείτε πολλά διαμάντια της ελληνικής δισκογραφίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Θ.

Γεννήθηκε στον Ταύρο και έκανε τα πρώτα βήματά της στο τραγούδι τη δεκαετία του '60 με το άλμπουμ του Γιάννη Μαρκόπουλου «Ηλιος ο πρώτος». Η ιδιαίτερη, σπάνια και ζεστή της φωνή αναδείχτηκε την περίοδο της μεταπολίτευσης, μέσα από τη σύνδεσή της με το «πολιτικό» τραγούδι. Κατά τη διάρκεια της επταετίας, ερμήνευσε τα πιο γνωστά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και, αργότερα, του Θάνου Μικρούτσικου και συμμετείχε σε πολλές συναυλίες διαμαρτυρίας.

Στις περιοδείες του Μίκη Θεοδωράκη εκτός Ελλάδας, όπως και στις συναυλίες - διαμαρτυρίες του στα πάτρια εδάφη -μετά τη μεταπολίτευση-, η τραγουδίστρια με την «επική» φωνή, όπως την έχουν αποκαλέσει, έγραψε χρυσές σελίδες. Στις δεκαετίες του '80 και του '90, το ενδιαφέρον της εστιάστηκε στην ανατροφή του μονάκριβου γιου της. Την περίοδο αυτή, η καλλιτεχνική της δράση στράφηκε σε περισσότερο λυρικούς δρόμους, καθώς τραγούδησε από Μάνο Χατζιδάκι -«Για την Ελένη», σε στίχους Μιχάλη Μπουρμπούλη- μέχρι και Στέφανο Κορκολή -«Το μαγικό κλειδί».

Το 1996, έκανε μια προσπάθεια επιστροφής με το ροκ δίσκο «Αύριο», παραγωγής του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, για τον οποίο η ίδια δεν αναφερόταν με θετικό τρόπο. Ωστόσο, η δουλειά της αυτή σηματοδότησε την επάνοδό της στο τραγούδι. Μετά το 1996, συμμετείχε σε αρκετές συναυλίες του Γιάννη Μαρκόπουλου, του Ηλία Ανδριόπουλου και άλλων, όμως δεν ηχογράφησε νέα δουλειά.

Στη μνήμη μας θα μείνει και για το ιστορικό ερωτικό τραγούδι, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου, που ερμήνευσε για την ταινία «Κορίτσια στον ήλιο», με πρωταγωνιστές τον Γιάννη Βόγλη και την Αν Λόμπεργκ. Ο μικρός δίσκος που κυκλοφόρησε με αυτό το τραγούδι, γράφει μόνο το όνομά της, «Μαρία».
Επιθυμία της ήταν να μην ταφεί και να αποτεφρωθεί.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ : Albums
1974 Αντόνιο Τόρρες Χερέδια (Lyra)
1975 Πολιτικά τραγούδια (Lyra)
1976 Καντάτα για την Μακρόνησο/Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόβσκη (Lyra)
1978 Τραγούδια της λευτεριάς (Lyra)
1980 Δελτίο καιρού (CBS)
1981 Τα αντάρτικα (Lyra)
1982 Έρημη πόλη (CBS)
1985 Για την Ελένη (Σείριος)
1985 Η μυθολογία του Σαββάτου (Σείριος)
1987 Το μαγικό κλειδί (ΜΙΝΟS)
1989 Οριστικά (Lyra)
1990 Βιολιστή κατέβα απ' τη στέγη (Lyra)
1991 Μήπως ζούμε σ' άλλη χώρα (Σείριος)
1995 Τραγουδά μεγάλους συνθέτες (Polydor)
1996 Αύριο (ΜΙΝΟS)
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ : Συμμετοχές
1968 Κορίτσια στον ήλιο (Columbia)
1969 Ήλιος ο πρώτος (Philips)
1970 Χρονικό (Philips)
1971 Ιερά οδός (Olympic)
1971 Ο Θεοδωράκης διευθύνει Θεοδωράκη (Polydor)
1972 Theodorakis in concert (Polydor)
1974 18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας (Lyra)
1974 Σκλάβοι πολιορκημένοι (Lyra)
1974 Ήλιος και χρόνος (Columbia)
1974 Τα τραγούδια του αγώνα (ΜΙΝΟS)
1977 Τροπάρια για φονιάδες (Lyra)
1977 Φουέντε Οβεχούνα (Lyra)
1981 Λεοντής-Μικρούτσικος: Συναυλίες 81 (CBS)
1982 Εμπάργκο (CBS)
1983 Αραπιά για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί (CBS)
1985 Νάμαστε πάλι εδώ Αντρέα (Columbia)
1986 Οι φόβοι του μεσημεριού (ΜΙΝΟS-FM Records)
1989 Κυριακάτικη εκδρομή (Lyra)
1992 Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά (ΜΙΝΟS)
1992 Αναζήτησις (MBI)
1992 Τραγούδια του Σπήλιου Μεντή (Lyra)
1994 Στο καλντερίμι (Ανατολή)
1996 Παράρτημα Α' (Polydor)

3 σχόλια:

Squilibrato είπε...

Hi Saltatempo!!! How are you?

taspa είπε...

Η Μαρία ειναι η γενιά μου,τα ονειρα ,η δύναμη ,η φωτιά στις καρδιές.Ηγενιά που μεγάλωσε παρακολουθόντας την αλλη του 114,που ορκιζόταν πως θα αλλάξει τα πράγματα.
Τελικά η πιό ξετσίποτη που γέννησε ο τόπος αυτός.Στα 50 και κάτι εξωνισμένη,με βιο τριφηλό ,οι λίγοι που κράτησαν μοιάζουν φαιδροί.Η Μαρία κράτησε μέχρι το τέλος,για την περιφέρει ως τρόπαιο ο ενεκδιηγητος αν.μικρούτσικος[ξέρω τι γράφω]από μεσημεριανό σε μασημεριανό αναφαιρόμενος στο δύσκολο της συμβίωσης μαζί της!
Ο ανθρωπος υποφέρει από νοητική ακράτεια.
Καλό σου βράδυ

saltatempo είπε...

Αγαπητή taspa καλησπέρα,
τρέφουμε τα ίδια συναισθήματα για τη Μαρία,
ακούγοντας μάλιστα τα τραγούδια που παίχτηκαν
στα ραδιόφωνα τις τελευταίες μέρες έχω την γνώμη
ότι αδικήσανε λίγο την τρυφερή μεριά της ερμηνείας της
(αυτή αγαπώ εγώ περισσότερο).
Τώρα για τη γενιά μας, δεν νομίζω ότι υπάρχουν γενιές
με κακές προθέσεις.
Απλά το λεωφορείο στη διαδρομή κάνει στάσεις
και αφήνει κόσμο, όσοι μείνανε και αντέχουνε χρόνια τώρα
τις εμμονές τους περισυλλέγουν τα σκουπιδιάρικα όπως λέει
και ο ποιητής.
Τέλος πάντων έχει ο καιρός γυρίσματα το νου σου!!!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ